زیر یک سنگ کبود

                              در دل خاک سیاه

               میدرخشد دونگاه

                                که به ناکامی از این محنتگاه

           کرده افسانه ی هستی کوتاه

                              روح آواره ی کیست؟

                                                                         پای آن سنگ کبود!

                   http://www.daghe-shaghayegh.blogfa.com/

        داغ شـقایق

شب رفتنت عزيزم هرگز از يادم نمي ره

واسه هر كسي  که مي گم قصه شو آتيش مي گيره 

دل من يه دريا خون بود چشم تو يه دنيا ترديد

آخرين لحظه نگاهت غصه داشت باز ولي خنديد

شب رفتنت يه ماهي ، تو خشكي رفت و جون داد

زلزله خيلي دلارو ، اون شب از غصه تكون داد

غما اون شب شيشه هاي خونه رو زدن شكستن

پا به پام عكساي نازت ، اومدن تا صبح نشستن

شب تلخ رفتن تو گلدونامون اشكي بودن

قحطي سفيديا بود ،همه انگار مشكي بودن

شب رفتن تو ياسا ، دلمو دلداري دادن

اونا عاشقن وليكن ،تنها نيستن كه زيادن

بارون اون شب دسشو از سر چشمام بر نمي داشت

من تا مي خواستم ببارم هر كسي مي ديد، نمي گذاشت

شب رفتن تو تسبيح از دس گلدونا افتاد

قلب آرزوهام اون شب واسه هميشه وايساد

شب رفتن تو ديدم ، يكي از قناريا مُرد

فرداش اما دست قسمت ، اون يكي رم با خودش برد

شب رفتن تو ديدم خيليه غماي من

روي شيشه مون نوشتم مي شينم به پات داداشم

http://www.daghe-shaghayegh.blogfa.com/

                       داغ شـقایق