باز دریای دلـــــــم طوفانی است
آسمان کسلـــم بارانـــــی است

                    باغــــم ار زیر و زبر شد نـه عجب
                    تحفه ی باد خزان، ویرانــی است

شـــرح تنهایی مــــن می پرسی
شـــرح تنهایی من طولانی است

                    دور بـــاطل زده ام قصــــه ی مــن
                    همه سرگشتگی و حیرانی است

بعد ســــرگشتگی و حیــــرانـــی
باز هم حــیرت و سرگردانی است

                   بوی پیـــراهن یوســــف نرســــید
                   می وزد باد، ولــی هجرانی است

 تو با من

                  خنده هایت

                                   مال مردم

نگاه آشنایت

                مال مردم

                                  هوس هایت

                                                  در آغوش رفیقان

  غمت با من

                          وفایت مال مردم

این بود آخر سرنوشت

         قسمت ما شد جدایی

                 سهم من گریه و هق هق

                             سهـــم تو فقط رهایــی

یاد روزهای گذشته

      فصل خوب آشنایی

                  می زنه آتیش به جونم

                             ای زمــونه بــی وفایــی

یادته اون روز ابری

      وقتی که خیلی گریه کردیی

                 گفتی که آخر قصه ست

                            می ری و بر نمـی گردی

بین دستای من و تو

     انگاری فاصله ای  بود

                تو چشامون پر تردید

                           تو دلمـــامون گلــه ای بود

لحظه آخر که گفتم

    ما واسه جدایی زودیم

              این حقیقت بود که گفتی

                          ما بــــرای هـــم نــبودیــــم

انگار از اول قصه

    دلمامون از هم جدا بود

              تقصیر ما بود جدایی

                          فکر نـــکن کار خـــدا بـود

دلم گرفت و تیره شد
چشمم گریست و خیره شد
خیره به راه پر غمی که تو نیامدی
نه ، نه ، تو گفته بودی که می روی
ولی گلم
دلم چه ساده بود
نشست منتظر چشم به راه گوش به زنگ
تا کسی تلنگری به در زند
تا کسی به جاده ام سفر کند
ولی گلم دلم چه ساده بود
نه نبود ...!؟
چرا ساده بود
به سادگی یک غزل که خواندی و امید بستم به تو
به سادگی یک نفس
به سادگی شیطنتهای بچه گانه ام
به سادگی خاطراتی که تو برای من رغم زدی
به سادگی طعم سیب
ولی گلم
دلم باز هم نشست منتظر
مو سپید شد و جسم پیر به راه تو
دلم هنوز می تپید برای تو
من مردم و پر کشیدم و تو نیامدی
ولی حضور من درون قبر منتظر نشسته است
پس دیدی گلم دلم چه ساده بود.