| تبليغات | X |
آدمــــا از آدمـــــــا زود سـیر میشن
آدمــا از عشــــق هم دلــــگیر میشن
آدمــــا رو عشقشـــون پـــا مــیذارن
آدمــــــــــا ، آدم و تنــــها مــــیذارن
من و دیگه نمی خوای خوب میدونم
تو کتــاب دلــت اینو خوب می دونم
یادتـــــه اون عشـــق روستــــا یادته
اون همـــــه دیــــو نگی هــا یادتـــه
تـــــو می گفتـــی که گنـــاه مقـــدسه
اول و آخــــر هــــر عشق هـــــوسه
آدمـــــا ، آخ آدمـــــا ی روزگــــــار
چـــی می مــونه از شمــا ها یـادگار
دیــــگه از بــگو مــگو خسته شـــدم
مــن از اون قـلب دورو خـسته شـدم
نمـی خوای بمــونی توی این خــونه
چـــشم تـــو دنبال چشمــــای اونــــه
همــه حرفـــهای تو یک بـهونه است
اون جهنمی که می گن این خونه است
كاش مي دانستم از اوج كدامين قله ،
از دل كدامين شب ،
از عمق كدامين جنگل خواهي آمد....
تا برايت از قلبم ،
اين بزرگ ترين سرمايه ام را پيش كش آورم
و به تو بگويم دوســتــــت دارم!!!!
شيشه اي مي شکند ... يک نفر مي پرسد...چرا شيشه شکست؟
مادري مي گويد...شايد اين رفع بلاست
يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشي مثل يک کودک شيطان آمد،
شيشه ي پنجره را زود شکست.
کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ي مغرورشکست،
عابري خنده کنان مي آمد... تکه اي از آن را بر مي داشت...
مرحمي بر دل تنگم مي شد... اما امشب ديدم...
هيچ کس هيچ نگفت، قصه ام را نشنيد...
از خودم مي پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ي پنجره هم کمتر است؟؟؟
گفتي كه به احترام دل باران باش، باران شدم و به روي گل باريدم
گفتي كه ببوس روي نيلوفر را، از عشق تو گونه هاي او بوسيدم
گفتي كه ستاره شو دلي روشن كن، من هم چو گل ستاره ها تابيدم
گفتي كه براي باغ دل پيچك باش، بر ياسمن نگاه تو پيچيدم
گفتي كه براي لحظه اي دريا شو، دريا شدم و تو را به ساحل ديدم
دیروز بود, توی ایوان دلم نشسته بودم و روزها را ورق میزدم.
دنبال چه می گشتم ؟؟! نمی دانم! شاید دنبال خودم!
انگار خودم را لا به لای این روز ها گم کرده ام!
میان گیر و دار همین افکار بود که غروب آمد.
آمده بود سری به ما بزند و برود .
سراغ روز را از من می گرفت ,
مثل همیشه مغرب را نشانش دادم و گفتم:
(( از آن طرف رفت , تند تر بروی به او می رسی!))
رفت ! باز هم غروبی از خانه ی ما گذشت !
همچون آهویی چالاک و خرامان بام های شهر را در نوردید و رفت!
وقتي تمام عروسک هاي کوکي ِ من یک ساله مي شوند . وقتي تمام خاطراتم یک ساله مي شوند . وقتي یک سال اکسيژن تلف مي کنم و شمع هاي کيک تولد ، عدد یک را نشان مي دهند . وقتي یک سال چشمهايم ديدن را تجربه مي کنند و وقتي یک سال ... قطعا شما هم آنقدر باهوش شده ايد که از روي استدلال استنتاجي به یک سالگي من پي ببريد!
اي همه پنجره ها رو به تو
شهر و ده آشفته آشوب تو!
اي عسل از شرم تو شيرين شده
ماه شب از چشم تو آذين شده!
اي گل نيلوفر بودايي ام
پيچک پيچيده به تنهايي ام
من همه ويراني و ويراني ام
حک شده اين قصه به پيشاني ام
از ته دهليز زمين آمدم
باز به اين دوزخ کين آمدم
برف زمينگير زمستان شدم
گم شده در زوزه طوفان شدم
سرد و نفسگير و ترک خورده ام
زير تلنبار خودم مرده ام
مثل نفسهاي سراسيمه ام
گم شده از روز ازل نيمه ام!
پاي غزلهاي من امضاي توست
مطلع هر شعر تماشاي توست!
وسوسه گندم و سيبم تويي
آنکه دهد باز فريبم تويي
اي گل خوش خنده آتش تبار
نسبت فاميلي من با بهار
عقربه ساعت مرگم تو باش
شاهد جان دادن برگم تو باش
مي رسد و شب همه شب روشن است
هرچه خوشي هست همه با من است!
بي خبر از دغدغه و اضطراب
بند دل نازکم امشب بخواب!
از دوستانی که این مدت به من سر زدن ممنونم امیدوارم که این یک سالی هم که اینجا بودن از مطالب من خوششون اومده باشه امروز اولین سالگرد تولد وبلاگ من هست خوشحال میشم که بازم مثل همیشه به من لطف کنید و بازم سر بزنید دوستدارتون ساعده
